W związku z tym warto poruszyć tematykę przychodów podlegających opodatkowaniu, co z kolei wiąże się z zagadnieniem refakturowanie kosztów na najemcę. Refakturowanie kosztów na najemcę w ramach ryczałtu ewidencjonowanego. Polski Ład dodał do ustawy o zryczałtowanym podatku nowy art. 6 ust. 1ba. Rozliczenie kosztów energii cieplnej począwszy od okresu 2022/2023 przeprowadzane będzie w oparciu o zapisy Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 grudnia 2021r. w sprawie warunków ustalania technicznej możliwości i opłacalności zastosowania ciepłomierzy, podzielników kosztów ogrzewania oraz wodomierzy do pomiaru Waldemar Stelmach. Sobota, 14 stycznia (11:50) Na stronie internetowej Ministerstwa Klimatu i Środowiska dostępny jest wzór wniosku o refundację kosztów podatku VAT dla gospodarstw domowych centralnego ogrzewania. Opiera się on na właściwościach elektronicznych podzielników kosztów (1 jednostka odczytana z podzielniku kosztów najczęściej odpowiada wartości 0,9-1,1 kWh). W przypadku braku dokładnych danych technicznych do rozliczeń pr yjmuje się, że 1 jednostka o czytana z podzielnika kosztów o rzewania odpowiada 1 kWh. ANALIZA EKONOMICZNEJ OPŁACALNOŚCI ZASTOSOWANIA PODZIELNIKÓW KOSZTÓW OGRZEWANIA. Spółdzielnia Mieszkaniowa „Poniatów” w Wałbrzychu informuje, że zakończyła się implementacja Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. i jej aktualizacji 2018/2002 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie W przypadku składania reklamacji pisemnie w formie listu postaram się teraz opisać taki wzór reklamacji do banku. Warto pamiętać, aby wysłać list polecony z potwierdzeniem odbioru (wówczas mamy podkładkę, że bank przyjął reklamacje) W samym liście należy w górnej, prawej części umieścić wszystkie nasze dane, dzięki którym . Reklamacja nie jest sformalizowanym pismem, które tak jak pozew musi zawierać określone elementy. Niemniej jednak dobrze napisana reklamacja może ułatwić nam dochodzenie naszych praw. Co warto zawrzeć w reklamacji butów? Reklamacja nie jest sformalizowanym pismem. Przepisy prawa nie stawiają jej, tak jak np. w przypadku pozwu, określonych wymagań, których niespełnienie będzie rodzić określone konsekwencje. Istotą pisma reklamacyjnego jest przede wszystkim poinformowania sprzedawcy o niezgodności towaru z umową oraz na wskazaniu na czym ta niezgodność jednak ważne jest zawarcie kilku innych ważnych elementów, których brak może nam zdecydowanie utrudnić uzyskanie pożądanego WZÓR: Reklamacja Oznaczenie stron, dataPodstawowa zasada jakiej powinniśmy przestrzegać przy pisaniu reklamacji jest następująca. Napisz jedną wersję ale wydrukuj w dwóch egzemplarzach. Jeden przekażesz sprzedawcy, drugi zostawisz dla reklamacyjne rozpoczynamy tak jak większość, czyli przez określenie daty powstania pisma, a także wskazanie stron (reklamującego oraz sprzedawcy).Ważny elementem pisma będzie również dokładne zidentyfikowanie towaru jakiego dotyczy reklamacja oraz wskazanie okoliczności zakupu (data, kopia paragonu). Oczywiście w sytuacji, gdy reklamację oddajemy razem z towarem może wydać się to niepotrzebne. Wszakże sprzedawca wie czego dotyczy reklamacja. Niemniej jednak takie dokładne określenie może nam się przydać w sądzie. Precyzja sformułowańPismo reklamacyjne powinno cechować się precyzją sformułowań. Skoro już dokładnie określiliśmy o jaki produkt chodzi, powinniśmy również wyjaśnić na czym dokładnie polega niezgodność towaru z umową. Warto pamiętać również o tym, że przepisami ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej reklamacja powinna być zgłoszona w ciągu dwóch miesięcy od dnia stwierdzenia niezgodności. Należy więc unikać stwierdzeń typu „buty zaczęły rozklejać się kilka miesięcy temu”.Takie sformułowanie spowoduje, iż nasza reklamacja z całą pewnością będzie odrzucona. Co więcej sprzedawca będzie miał dowód w postaci naszego pisemnego oświadczenia, że przekroczyliśmy czas na wniesienie reklamacji od chwili stwierdzenia Reklamacja bez paragonu Wybór roszczeniaTeraz najważniejsza rzecz, czyli czego żądamy. Wielu konsumentów sądzi, że sam fakt stwierdzenia niezgodności towaru z umową (np. odklejenie podeszwy) od razu uprawnia do żądania zwrotu tak nie jest. W przypadku sprzedaży konsumenckiej konsument nie może od razu odstąpić od umowy i zażądać zwrotu gotówki. Najpierw musi dokonać wyboru spośród roszczeń z art. 8 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z tym przepisem możemy wybrać między bezpłatnym roszczeniem naprawy albo bezpłatną być to istotne. Jeżeli w piśmie reklamacyjnym zażądamy zwrotu gotówki sprzedawca będzie mógł spokojnie takie roszczenie odrzucić, zaś sam wybierze taką opcję załatwienia reklamacji, która będzie mu bardziej pasowała. W sytuacji, gdy zdecydujemy się na jedno z przyznanych nam roszczeń, jego obowiązkiem jest spełnić nasze nie może żądać zwrotu pieniędzy. Roszczenia konsumenta ograniczają się do bezpłatnej naprawy albo wymiany. Odstąpienie od umowy jest możliwe w późniejszym serwis: Prawa konsumenta Wybór podstawy prawnej Bardzo ważna jest również kwestia wyboru podstawy prawnej. Kupując buty bardzo często dostajemy na nie gwarancję producenta. W tym momencie jesteśmy przekonani, iż jest to jedyne źródło reklamacji. Tymczasem tak nie jest. Oprócz roszczeń z gwarancji możemy również nasze roszczenia oprzeć na przepisach ustawy, które niejednokrotnie są bardziej dla nas kartę gwarancyjną, ale wybieram dochodzenie swoich praw na podstawie trybu dotyczącego niezgodności towaru z umową, a nie z gwarancji. Domagam się wymiany ………………. (nazwa produktu) na nowy, wolny od Buty z przeceny - czy można je reklamować? Potwierdzenie odbioruNa koniec pisma musimy zawrzeć klauzulę odbioru. Ponownie, nie jest to wymagane przez prawo, ale ułatwi nam dochodzenie naszych roszczeń. Zgodnie z art. 8 ust. 3 w/wym. ustawy sprzedawca ma 14 dni na ustosunkowanie się do reklamacji. Termin ten liczy się od dnia wniesienia reklamacji. Potwierdzenie na piśmie reklamacyjnym (pamiętaj, żeby potwierdzenie pisemne znalazło się również na tym egzemplarzu, który zachowasz dla siebie) będzie dowodem w sądzie, który potwierdzi upływ 14-dniowego że w dniu …………………(data złożenia reklamacji) r. przyjąłem reklamację złożoną przez ………………. (imię i nazwisko reklamującego)wraz z zareklamowanym towarem. Termin rozpatrzenia reklamacji ustalam na 14 dni.………………………(podpis sprzedawcy) Do RPO wciąż napływają skargi dotyczące nieprawidłowości w rozliczeniach za ciepło przy zastosowaniu nagrzejnikowych podzielników kosztów ciepła w budynkach wielolokalowych Dlatego po raz kolejny Rzecznik występuje do Ministerstwa Aktywów Państwowych Tym razem - o informacje o efektach pracy Grupy Roboczej ds. określenia wytycznych dla indywidualnego rozliczania kosztów zakupu ciepła w budynkach wielolokalowych Zastosowanie podzielników kosztów ciepła w założeniu miało dostosować rachunki za ciepło do indywidualnego zużycia i stymulować zachowania energooszczędne. Urządzenia te umożliwiają ustalenie udziału zużycia ciepła przez lokal w całkowitym zużyciu ciepła przez budynek, a tym samym służą do podziału kosztów energii cieplnej pomiędzy poszczególnych użytkowników lokali. Podzielniki - w odróżnieniu od ciepłomierzy - nie są jednak przyrządami pomiarowymi. Oznacza to, że nie podlegają żadnej formie prawnej kontroli metrologicznej przewidzianej przez przepisy. Na co skarżą się ludzie Problem rozliczeń kosztów ciepła przy wykorzystaniu podzielników jest stale poruszany jest w licznych skargach od obywateli wpływających do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarżący zwracają uwagę na krzywdzące nieprawidłowości w rozliczeniach za ciepło, których efektem są wysokie dopłaty do kosztów ogrzewania, wynoszące nawet kilka tysięcy zł w okresie rozliczeniowym. Wskazują również, że są zmuszani do ponoszenia kosztów ciepła, którego teoretycznie, w fizycznej postaci, nie ma możliwości dostarczenia do zajmowanego lokalu. Często wysokość tych dopłat kilkakrotnie przewyższa koszty ogrzania lokalu przy wykorzystaniu energii elektrycznej lub węgla. W efekcie część użytkowników lokali, niemogących podołać nadmiernym kosztom, rezygnuje z ogrzewania lokalu (zakręca grzejniki). A to przyczynia się do zawilgocenia i zagrzybienia lokali. Z analizy skarg wynika, że stosowane przez właścicieli i zarządców zasobów lokalowych wewnętrzne systemy rozliczeń kosztów ciepła, oparte na wskazaniach podzielników kosztów ciepła, nie dają użytkownikom mieszkań poczucia rzetelnego i sprawiedliwego rozliczania kosztów ciepła na użytkowników lokali. Wskazują też na wady zastosowanych przez właściciela i zarządcę podzielników (np. rejestrowanie zużycia ciepła także w okresie letnim). Zdaniem skarżących nieprawidłowości często są wynikiem wadliwie skonstruowanych regulaminów rozliczeń kosztów dostawy ciepła, w tym dowolnie ustalonych przez właściciela lub zarządcę współczynników wyrównawczych zużycia ciepła na ogrzewanie wynikających z położenia lokalu w bryle budynku, a także niewłaściwie ustalonej relacji tzw. kosztów stałych ciepła do kosztów zmiennych. Skarżący sygnalizują również, że właściciele i zarządcy często stosują ten system rozliczania kosztów bez uprzedniego przeprowadzenia w budynku koniecznych robót w celu zminimalizowania strat ciepła (termomodernizacji). Zwracają też uwagę na trudności związane z możliwością weryfikacji rozliczeń kosztów ciepła dokonywanych przez podmioty, którym właściciel lub zarządca zasobów lokalowych zlecił prowadzenie takich rozliczeń. RPO: skargi są zasadne W ocenie Rzecznika zarzuty skarg zasługują na rozważenie. Zwracają bowiem uwagę na brak wystarczających regulacji prawnych określających sposób funkcjonowania i użytkowania w lokalach mieszkalnych podzielników kosztów ciepła, jak również zasad dokonywania rozliczeń kosztów ciepła dostarczanego do lokali w budynkach wielolokalowych. Musi to rodzić pytanie o wiarygodność dokonywanych rozliczeń. Jest to o tyle istotne, że dotyczy zobowiązań finansowych znaczącej części społeczeństwa. Z uwagi zarówno na skalę problemu, długotrwałość jego występowania, jak i fakt, że ma on bezpośredni związek ze sferą praw obywatelskich (dotyka najbardziej podstawowych potrzeb bytowych) wprowadzenie stosownych regulacji jest obowiązkiem państwa. W piśmie z 30 listopada 2017 r. Minister Energii poinformował Rzecznika, że jest świadomy złożoności problematyki i konieczności wprowadzenia niezbędnych regulacji. Dlatego też w Ministerstwie została utworzona Grupa Robocza ds. określenia wytycznych dla indywidualnego rozliczania kosztów zakupu ciepła w budynkach wielolokalowych. 7 listopada 2018 r. Rzecznik po raz kolejny zwrócił się do Ministra Energii o informacje, na jakim etapie znajdują się prace Grupy oraz czy określono wytyczne dla indywidualnego rozliczania kosztów ciepła w budynkach wielolokalowych. 29 listopada 2018 r. Minister wskazał, że członkowie Grupy ze względu na szeroki zakres zadań oi w celu usprawnienia pracy utworzyli dwa zespoły. Pierwszy przygotowuje zbiór zaleceń do metodyki rozliczania kosztów ciepła, ułatwiających prawidłowe jego rozliczanie na poszczególne lokale. Zalecenia te będą określały: optymalny sposób opomiarowania instalacji w budynku, kwestie, które powinien normować wewnętrzny regulamin rozliczeń danego budynku oraz zalecane metodologie podziału kosztów ciepła, dla opisanych metod opomiarowania budynku wraz ze wzorami do obliczeń. Drugi zespół pracuje nad techniczną stroną pomiarów ciepła zużytego przez dany budynek/lokal oraz nad opiniowaniem przepisów. W kolejnym piśmie z 18 lipca 2019 r. Minister Energii poinformował, że praca zespołu zajmującego się przygotowaniem zbioru zaleceń do metodyki rozliczania kosztów została zakończona, a opracowany materiał zostanie opublikowany na stronie internetowej resortu. Natomiast praca zespołu opiniującego przepisy prawa została wstrzymana w związku z wejściem w życie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/2002 z 11 grudnia 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2012/27/UE w sprawie efektywności energetycznej. Resort analizuje warianty implementacji dyrektywy, na których podstawie możliwa będzie dalsza praca zespołu. Rzecznik zwrócił się do Ministra Aktywów Państwowych o informację o efektach pracy Grupy Roboczej. Pyta, czy materiał opracowany przez zespół ds. zbioru zaleceń do metodyki rozliczania kosztów ciepła będzie opublikowany na stronie internetowej resortu. Prosi też o nformacje, czy kontynuowane są prace zespołu opiniującego przepisy prawa, a jeżeli tak, to na jakim są etapie. Załącznik do uchwały Nr REGULAMIN ROZLICZENIA DOSTAWY MEDIÓW DO LOKALI WE WSPÓLNOTACH MIESZKANIOWYCH POSTANOWIENIA OGÓLNE § 1 1. Niniejszy regulamin dotyczy wszystkich lokali mieszkalnych i użytkowych w nieruchomości danej Wspólnoty Mieszkaniowej. 2. Koszty mediów obejmują wszelkie wydatki związane z opłatami za dostawę mediów uiszczanych na rzecz usługodawców zewnętrznych. 3. Rozliczenie kosztów dostawy mediów dokonuje się odrębnie dla każdego lokalu w obrębie danej nieruchomości. § 2 Przez użyte w regulaminie określenia należy rozumieć: 1. Zarządca – Administrator lub zarząd wspólnoty mieszkaniowej. 2. Właściciel – osoba fizyczna, prawna lub inna nie posiadająca osobowości prawnej. 3. Okres rozliczeniowy – okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku kalendarzowego. 4. Dostawa mediów – należy rozumieć dostawę: a) energii cieplnej do ogrzania lokalu ( b) energii cieplnej do podgrzania zimnej wody dostarczonej do lokalu ( c) zimnej wody użytkowej do lokalu oraz odprowadzania ścieków ( § 3 1. Właściciel lokalu zobowiązany jest uiszczać na rachunek bankowy Wspólnoty comiesięczne zaliczki na pokrycie kosztów dostawy mediów do swych lokali. 2. Wysokość zaliczki może ulec zmianie w trakcie okresu rozliczeniowego. Zmiana ta może nastąpić w przypadku zmian cenowych zaistniałych w cennikach ustalonych przez dostawcę mediów. 3. Nowe wysokości opłat (cen jednostkowych) zaliczkowych za dostawę mediów do nieruchomości (budynku) wprowadzane będą uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej z mocą obowiązywania od pierwszego dnia miesiąca następującego po dacie podjęcia uchwały, z wyłączeniem wody zimnej wprowadzanej przez dostawcę. Zmiana wysokości opłat następować będzie w tej samej formie. 4. Średnia normalna zużycia wody ciepłej i zimnej dla lokali nie posiadających wodomierzy przyjmowana będzie na każdy następny okres rozliczeniowy w wysokości średniorocznej rzeczywistej normy ustalonej na osobę przez Zarządcę, na podstawie analizy zużyć wody przyjętej dla ubiegłego okresu rozliczeniowego. W uzasadnionych przypadkach potwierdzonych analizą, dopuszcza się możliwość zmiany wysokości normy ryczałtowej w ciągu okresu rozliczeniowego. 5. Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, należy wnosić równocześnie z opłatami z tytułu kosztów zarządu nieruchomością wspólną tj. 10-go każdego miesiąca za dany miesiąc. § 4 1. Rozliczenie następuje po okresie rozliczeniowym. Zarządca dostarczy każdemu właścicielowi dokumenty rozliczeniowe nie później niż do końca pierwszego kwartału roku następnego. 2. Nadpłata może być zwrócona bezgotówkowo Właścicielowi lub zaliczona na poczet przyszłych opłat za lokal zgodnie z dyspozycją Właściciela. 3. Niedopłatę właściciel uiszcza w najbliższym terminie wraz z opłatami za używanie lokalu, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od daty doręczenia rozliczenia. ROZLICZENIA KOSZTÓW ENERGII CIEPLNEJ NA POTRZEBY CENTRALNEGO OGRZEWANIA I CIEPŁEJ WODY UŻYTKOWEJ § 5 1. Rozliczeniu podlegają koszty dostawy ciepła do budynku (nieruchomości), w związku z opłatami uiszczanymi zewnętrznym dostawcom ciepła w postaci: a) rocznej opłaty za zamówioną moc cieplną, b) opłaty zmiennej za dostarczone ciepło, c) opłaty za nośnik ciepła, d) opłaty stałej za usługi przesyłowe, e) opłaty zmiennej za usługi przesyłowe. 2. Do kosztów opłaty stałej na potrzeby centralnego ogrzewania zalicza się wszelkie koszty nie stanowiące opłat zmiennych. 3. Instalacja centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami stanowi współwłasność Właścicieli lokali – członków Wspólnoty Mieszkaniowej. 4. Decyzję o rozpoczynaniu i przerywaniu dostawy ciepła do budynków podejmuje zarządca. § 6 Rozliczenie centralnego ogrzewania ( 1. Podstawę rozliczenia lokali nie wyposażonych w indywidualne liczniki energii cieplnej (centralnego ogrzewania) stanowi metr kwadratowy powierzchni użytkowej lokalu. Właściciele w formie uchwały mogą podjąć decyzję o innym sposobie rozliczenia. 2. Podstawę rozliczenia lokali wyposażonych w indywidualne liczniki energii cieplnej (centralnego ogrzewania) stanowi Regulamin rozliczenia kosztów dostawy energii cieplnej do lokali mieszkalnych uchwalony przez Wspólnotę odrębna uchwałą. 3. Niedopuszczalna jest jakakolwiek ingerencja właściciela w instalację centralnego ogrzewania bez zgody zarządcy, a w szczególności: a) montaż dodatkowych grzejników lub powiększenie powierzchni istniejących oraz wymiana grzejników dotychczasowych, b) spuszczanie wody z instalacji grzewczej. 4. Za sprawność urządzeń instalacji centralnego ogrzewania odpowiada Właściciel urządzenia. 5. Właściciel lokalu zobowiązany jest natychmiast powiadomić zarządcę o dostrzeżonych uszkodzeniach instalacji centralnego ogrzewania, w tym w szczególności uszkodzeniach liczników, zaworów termostatycznych lub pomp. § 7 Rozliczenia energii cieplnej zużytej do podgrzewania wody użytkowej ( 1. Rzeczywiste koszty obciążające budynek w stosunku do poszczególnych Właścicieli lokali rozliczane będą raz do roku. 2. Wodomierze zainstalowane w lokalach spełniają jednocześnie funkcję podzielników kosztów 3. Koszty dostawy energii cieplnej zużytej do podgrzania wody nie obejmuje ceny wody zimnej dostarczonej do lokalu, a jedynie wartość energii cieplnej zużytej do jej podgrzania. 4. Koszt będzie ustalany, co miesiąc do wysokości obciążeń (naliczeń za m3) z tego tytułu. ROZLICZENIE KOSZTÓW DOSTAWY WODY I ODPROWADZANIA ŚCIEKÓW § 8 1. Regulamin dotyczy wszystkich Właścicieli lokali mieszkalnych i użytkowych korzystających z instalacji wodno-kanalizacyjnej. 2. Rzeczywiste koszty obciążające budynek w stosunku do poszczególnych Właścicieli lokali rozliczane będą raz w roku. 3. Wodomierze zainstalowane w lokalach spełniają jednocześnie funkcję podzielników kosztów. 4. Zużycie wody zimnej obliczone dla danego lokalu zawiera ilość wody wykazanej na wodomierzach wody zimnej lub wody zimnej i ciepłej (w przypadku, gdy budynek posiada instalację ciepłej wody użytkowej) oraz ustalonego ryczałtu zużycia wody zimnej i ciepłej w lokalach nieopomiarowanych. 5. Koszty dostawy wody i odprowadzenia ścieków dla lokali nie wyposażonych w indywidualne wodomierze (rozliczenie ryczałtowe) rozlicza się wg średniej normy zużycia wody ustalonej dla budynku (nieruchomości). Właściciele w formie uchwały mogą podjąć decyzję o zwiększeniu normy. 6. Ilość wody dostarczonej do budynku (nieruchomości) ustala się na podstawie wskazań wodomierza głównego i rozlicza się na wszystkich właścicieli lokali mieszkalnych i użytkowych korzystających z instalacji wodnej. § 9 1. W przypadku braku dostępu do wodomierzy zainstalowanych w lokalach, ich wadliwego działania lub braku ważnej legalizacji, należy przyjąć łączne zużycie wody w wysokości ustalonej przez Wspólnotę w formie uchwały. POSTANOWIENIA KOŃCOWE § 10 1. Niniejszy regulamin stosuje się w całości do budynku Wspólnoty Mieszkaniowej (nieruchomości), niezależnie od wyposażenia w instalacje wewnętrzne i rodzaju dostaw mediów. 2. W oparciu o niniejszy regulamin dokonuje się rozliczeń w częściach dotyczących danego budynku (nieruchomości) nowej instalacji, której skutkiem będzie rozpoczęcie rozliczeń będących przedmiotem Regulaminu. § 11 1. Regulamin wchodzi w życie z dniem podjęcia przez Wspólnotę Mieszkaniową uchwały ……………………. i ma zastosowanie dla okresu rozliczeniowego ………. i lat następnych. 2. Zmiany do regulaminu wymagają formy przewidzianej dla jego wprowadzenia. 14 listopada 2017 Na prośbę mieszkańców Mysłowickiej Spółdzielni Mieszkaniowej publikujemy wzór druku reklamacji związanej z rozliczeniem centralnego ogrzewania za sezon 2016/2017. Jednocześnie przypominamy, że reklamacje należy zlożyć do 14 dni od otrzymania rozliczenia Wzór dostępny jest poniżej, można go sobie wydrukować. Foto: MSM Zasady prowadzenia rachunkowości przez wspólnotę mieszkaniową Rodzaje kosztów ponoszonych przez wspólnotę mieszkaniową Zasady wnoszenia opłat przez właścicieli lokali Zasady rozliczenia kosztów ponoszonych przez wspólnotę mieszkaniową 1. ZASADY PROWADZENIA RACHUNKOWOŚCI PRZEZ WSPÓLNOTĘ MIESZKANIOWĄ Wspólnoty mieszkaniowe nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości. Wystarczającą formą rejestracji zdarzeń gospodarczych są tzw. „ inne ewidencje”. Nie oznacza to jednak, że jakiekolwiek zdarzenie niosące za sobą skutki finansowe mogłoby pozostać nie zarejestrowane. Inne ewidencje stanowią uproszczenie w prowadzeniu księgowości wspólnot mieszkaniowych, pozwalając na pominięcie elementów nieistotnych dla wspólnoty (zazwyczaj po prostu we wspólnocie nie występujących), przy jednoczesnej możliwości rozbudowania elementów charakterystycznych dla tej właśnie formy prawnej, w jakiej funkcjonuje wspólnota mieszkaniowa. Przychody wspólnoty mieszkaniowej stanowią zaliczki wnoszone przez poszczególnych właścicieli. Ewidencja takiego zdarzenia gospodarczego przebiega w następujący sposób: 1) księgowania analityczne – na indywidualnych kontach poszczególnych właścicieli, zgodne z wielkością obciążeń, które wynikają z podjętych przez wspólnotę uchwał o wysokości opłat; 2) księgowanie syntetyczne (łączne) na kontach zespołu „7”- przychodów, będących sumą obciążeń analitycznych właścicieli, ale w podziale na tytuły opłat, czyli np.: – zaliczka eksploatacyjna, – centralne ogrzewanie (część stała i zmienna) – podgrzanie wody – zimna woda i ścieki, – wywóz odpadów, – ochrona, – fundusz remontowy Koszty wspólnoty mieszkaniowej księgowane są na podstawie faktur zakupu, ewidencjonowanych na kontach zespołu „4” – Koszty w układzie rodzajowym, dostosowanym do potrzeb wspólnoty mieszkaniowej, tzn. uwzględniającym jej specyfikę i potrzebę odpowiednio rozbudowanej analityki. Na kontach rozrachunków księgowana jest jednocześnie wysokość zobowiązań wspólnoty wobec dostawców usług. Przykładowy układ rodzajowy kosztów wspólnoty mieszkaniowej: 1) koszty eksploatacji (w podziale na rodzaje) 2) koszty energii cieplnej (centralnego ogrzewania i podgrzania wody) 3) koszty wody i ścieków 4) koszty wywozu odpadów 5) koszty ochrony, 6) koszty funduszu remontowego. Na koniec roku obrotowego dokonuje się podsumowania rocznego i oblicza się wynik finansowy wspólnoty (schemat graficzny umieszczony poniżej). Jednakże wynik finansowy wynikający z rozliczeń zaliczki eksploatacyjnej i mediów (różnicy pomiędzy przychodami a kosztami stanowiącej zysk bądź stratę) podlega rozliczeniu na poszczególnych właścicieli, obciążając ich proporcjonalnie w przypadku straty, a uznając w przepadku zysku. Natomiast środki przeznaczane na fundusz remontowy nie podlegają rozliczeniu rocznemu, lecz gromadzone są przez wspólnotę w długim okresie czasu i przeznacza się je zgodnie z uchwałą wspólnoty na przyszłe remonty, których koszt księgowany jest w ciężar funduszu remontowego. Schemat przykładowego fragmentu układu księgowania i rozliczeń Powyższy fragment układu księgowania jest przykładowy i może być nieco inny dla różnych wspólnot. Tu pokazano układ kont charakterystyczny dla wspólnoty, w której lokale są wyposażone w indywidualne liczniki ciepła (opomiarowane jest zużycie ciepła dla potrzeb ogrzewania lokali) Konto wspólnoty mieszkaniowej i indywidualne konto księgowe właściciela Każda wspólnota posiada odrębny rachunek bankowy, na którym gromadzone są wszystkie wpłaty właścicieli oraz odsetki od zgromadzonych środków bankowych i lokat terminowych. Każda wpłata właściciela rejestrowana jest na jego indywidualnym koncie księgowym, na którym z jednej strony powstają zapisy obciążające właściciela (wynikające z księgowania comiesięcznych zaliczek opisanych przy opisie kont zespołu “7” – Przychody) oraz z drugiej strony zapisy uznające go, wynikające z ewidencji wpłat dokonanych na rachunek bankowy wspólnoty mieszkaniowej, księgowanych na podstawie wyciągów bankowych. Zapisy, które poza już wymienionymi pojawiają się na indywidualnym koncie każdego właściciela to: – odsetki naliczane od nieterminowych wpłat właścicieli, stanowiące jednocześnie przychody finansowe wspólnoty, – wielkości wynikające z rozliczenia liczników – okresowe, – wielkości wynikające z rozliczenia kosztów – roczne, W ten sposób na koncie każdego właściciela powstaje kwota “salda” będąca różnicą pomiędzy obciążeniami właściciela ze wszystkich wymienionych wyżej tytułów (zaliczka, niedobór z rozliczenia liczników, rozliczenie straty) a jego wpłatami i nadwyżkami z tytułu rozliczenia liczników i rozliczenia rocznej nadwyżki. Każdy wyciąg bankowy podlega ewidencji i nie jest możliwe pominięcie jakiegokolwiek zapisu (saldo wykazywane jako środki pieniężne we wspólnocie musi się bezwzględnie zgadzać z saldem środków pieniężnych banku, w którym wspólnota posiada konto). Wszelkie wypłaty dokonywane z konta bankowego wspólnoty rejestrowane są na koncie bankowym wspólnoty mieszkaniowej oraz na poszczególnych kontach rozrachunkowych, tzn. w przypadku zapłaty np. za materiały – na koncie dostawcy usług i materiałów, w przypadku wypłaty wynagrodzenia – na koncie zleceniobiorcy lub pracownika, w przypadku zwrotu właścicielowi nadpłaty – na koncie właściciela. Opłaty bankowe rejestrowane są w ciężar kosztów finansowych. 2. RODZAJE KOSZTÓW PONOSZONYCH PRZEZ WSPÓLNOTĘ MIESZKANIOWĄ Funkcjonowanie nieruchomości wiąże się z koniecznością ponoszenia kosztów jej utrzymania. Koszty wspólnoty mieszkaniowej można podzielić na dwie grupy: 1) Koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, na które składają się w szczególności: koszty zarządzania, mediów dostarczonych do części wspólnej (energia elektryczna, cieplna, woda i ścieki na potrzeby wspólne), koszty utrzymania porządku i czystości, konserwacji technicznej, napraw, remontów, ubezpieczenie nieruchomości, koszty finansowe (utrzymanie i obsługa rachunku bankowego), materiały. 2) Koszty świadczeń dostarczanych do lokali na potrzeby indywidualnych właścicieli – koszty dostawy wody i odprowadzenia ścieków, energii cieplnej na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania wody i wywozu odpadów. 3. ZASADY WNOSZENIA OPŁAT PRZEZ WŁAŚCICIELI LOKALI Zgodnie z art. 13 ustawy o własności lokali każdy właściciel lokalu jest zobowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania nieruchomości wspólnej w wysokości proporcjonalnej do posiadanego udziału w tej nieruchomości. Oznacza to, że każdy właściciel ponosi koszty utrzymania wspólnej nieruchomości proporcjonalnie do wielkości swojego lokalu, przy czym każdy właściciel obciążony jest taką samą jednostkową wysokością tych kosztów przypadających na każdy m2 powierzchni lokalu. Wyjątek mogą stanowić lokale użytkowe. Ustawa o własności lokali dopuszcza zwiększenie zaliczek dla tych lokali, ale tylko wtedy, gdy sposób korzystania z tych lokali wpływa na zwiększenie kosztów utrzymania nieruchomości. Oprócz tego, właściciele są także zobowiązani do ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem swojego lokalu, w szczególności kosztów dostawy mediów i świadczeń jak np. doprowadzenie wody i odprowadzenie ścieków, centralne ogrzewanie, podgrzanie wody i wywóz odpadów. Art. 15 ustawy stanowi, że na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem nieruchomości właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie miesięcznych opłat płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego za opóźnienia we wnoszeniu opłat na rzecz wspólnoty mieszkaniowej naliczane są odsetki w wysokości ustawowej. W celu pobierania opłat i regulowania zobowiązań wspólnota mieszkaniowa posiada odrębny rachunek bankowy służący wyłącznie jej potrzebom. Oznacza to, że wspólnota mieszkaniowa dysponuje wyłącznie takimi środkami pieniężnymi, które pochodzą z wpłat właścicieli lokali. 4. ZASADY ROZLICZENIA KOSZTÓW Koszty ponoszone przez wspólnotę mieszkaniową podlegają rozliczeniu po zakończeniu roku obrotowego, którym dla wspólnoty jest rok kalendarzowy. W sprawozdaniu finansowym przedstawia się osiągnięte przychody, poniesione koszty oraz osiągnięty wynik, czyli różnicę pomiędzy przychodami a kosztami. Na ostateczny wynik finansowy wspólnoty mieszkaniowej składają się wyniki cząstkowe dotyczące poszczególnych rodzajów kosztów i zaliczek, w szczególności: 1) Wynik dot. eksploatacji, czyli różnica pomiędzy przychodami z tyt. zaliczki eksploatacyjnej a poniesionymi kosztami eksploatacji (wynagrodzenie zarządu, zarządzanie, wynagrodzenia dot. sprzątania, naprawy i konserwacja, energia elektryczna części wspólnej, energia cieplna części wspólnej, ubezpieczenie nieruchomości, koszty finansowe i inne dot. utrzymania nieruchomości wspólnej) 2) Wyniki na poszczególnych rodzajach mediów (woda i ścieki, podgrzanie wody, centralne ogrzewanie, wywóz odpadów) 3) Wynik dot. remontów – różnica pomiędzy przychodami z tyt. zaliczki remontowej a poniesionymi kosztami remontów. Rozliczenie roczne wspólnoty mieszkaniowej polega na tym, że osiągnięte przez wspólnotę wyniki cząstkowe (różnice pomiędzy poszczególnymi rodzajami zaliczek i odpowiadających im kosztów) rozlicza się na poszczególnych właścicieli lokali, których indywidualne rozliczenia łącznie składają się na wynik całej wspólnoty. Wyjątek stanowi fundusz remontowy. Niewykorzystane w danym roku rozliczeniowym środki nie podlegają rozliczeniu i przeznacza się je do wykorzystania w latach następnych. Rozliczenie indywidualne stanowi więc składnik rozliczenia wspólnoty mieszkaniowej. Przykład – jeśli różnica pomiędzy zaliczkami eksploatacyjnymi a kosztami eksploatacji dla całej wspólnoty wynosi – zł to każdemu właścicielowi w wyniku rozliczenia przypisana jest część tej różnicy w taki sposób, żeby każdy właściciel partycypował w niej proporcjonalnie do wielkości swego lokalu. Suma obciążeń wszystkich właścicieli z tego tytułu składa się na wynik całej wspólnoty a więc w tym przypadku – zł. Kwota do rozliczenia – zł Powierzchnia użytkowa budynku – 500 m2 Właściciele mogą podjąć decyzję o przeznaczeniu nadwyżki pomiędzy przychodami a kosztami eksploatacji na zasilenie funduszu remontowego. Wówczas nadwyżka nie jest rozliczana na poszczególnych właścicieli. Rozliczenie kosztów mediów opomiarowanych (dostawy wody i odprowadzenia ścieków, podgrzania wody oraz kosztów zmiennych centralnego ogrzewania) uwzględnia indywidualne zużycie określane na podstawie wskazań wodomierzy i licznika ciepła, w które wyposażony jest każdy lokal. Terminy rozliczeń mediów nie muszą się pokrywać – rozliczenie zużycia wody i ścieków oraz podgrzania wody dokonywane jest zazwyczaj dwa razy w roku, natomiast rozliczenie zużycia ciepła dla potrzeb ogrzewania raz w roku. Rozliczenie liczników polega na ustaleniu różnicy pomiędzy naliczonymi zaliczkami a kosztami zużycia ustalonymi na podstawie odczytów licznikowych. Przykład: Koszty Rozliczenie Od kwietnia zmieniła się cena 1 GJ – zużycie podzielone jest proporcjonalnie Poniższa tabela przedstawia sposób naliczania zaliczek uwzględnionych w powyższym rozliczeniu: Po rozliczeniu liczników zaliczka figurująca jako obciążenie (należność) jest korygowana o kwotę rozliczenia na koncie danego właściciela w następujący sposób: Koszty energii cieplnej Obciążenie za energię cieplną składa się z dwóch rodzajów kosztów: stałych i zmiennych. Koszty stałe są ponoszone przez wspólnotę przez cały rok, niezależnie od faktycznego poboru ciepła. Wielkość tych kosztów zależy od mocy zamówionej dla budynku na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania wody, która wynika z dokumentacji technicznej. Koszty zmienne natomiast wynikają z ilości zużytej energii cieplnej. Zużycie to jest mierzone za pomocą licznika ciepła zainstalowanego węźle cieplnym. Energia cieplna zużywana jest w budynku na dwojakiego rodzaju potrzeby – centralne ogrzewanie oraz podgrzanie wody. W budynkach, w których zużycie ciepła na indywidualne potrzeby właścicieli nie jest opomiarowane całość kosztów centralnego ogrzewania rozlicza się proporcjonalnie do wielkości powierzchni lokali. Energia zużywana na potrzeby centralnego ogrzewania wykorzystana jest na ogrzewanie lokali (opomiarowane indywidualnymi licznikami ciepła w lokalach) oraz ogrzewanie części wspólnych budynku. Koszty zmienne ogrzewania części wspólnej stanowią składnik kosztów utrzymania nieruchomości i są rozliczane w pozycji zaliczka i koszty eksploatacji, natomiast koszty zmienne ogrzewania lokali rozliczane są na podstawie indywidualnych wskazań ciepłomierzy w lokalach. Rozliczenie kosztów dla mediów opomiarowanych Przyjęta na dany rok cena 1 GJ ciepła i podgrzania 1m3 wody podlega weryfikacji (rozliczeniu) na podstawie faktycznie poniesionych kosztów. Znając wysokość kosztów oraz sumę zużycia odpowiednio – ilości ciepła do ogrzewania lokali i ilości zużytej ciepłej wody, określa się rzeczywiste ceny jednostkowe. W podanym przykładzie okazało się, że po zaksięgowaniu faktycznie poniesionych przez wspólnotę kosztów cena 1GJ ciepła jest inna niż przyjęto, dlatego rozliczenia zużycia ciepła po cenie przyjętej pierwotnie należy skorygować. Oznacza to, że każdy właściciel, proporcjonalnie do zużycia ciepła zostanie uznany częścią powstałej nadwyżki stanowiącej różnicę pomiędzy zaliczkami a faktycznie poniesionymi kosztami. W przypadku podgrzania wody sytuacja jest odwrotna – cena podgrzania 1m3 wody okazała się wyższa (cena rzeczywista jest wynikiem podzielenia kosztów podgrzania wody i łącznego zużycia ciepłej wody w lokalach – te dane są znane po zakończeniu roku). Rozliczenie konta właściciela Wraz z rozliczeniem liczników i rozliczeniem kosztów każdy właściciel otrzymuje wydruk – Rozliczenie należności i wpłat, w którym ujęte są należności (zaliczki) za poszczególne miesiące, wyniki rozliczenia liczników oraz kosztów, wszystkie dokonane wpłaty miesięczne oraz saldo końcowe (saldo narastające), czyli ostateczny wynik rozliczeń danego właściciela ze wspólnotą mieszkaniową na koniec roku. Poniższa tabela pokazuje przykładowy wydruk – Rozliczenie należności i wpłat Właściciel, którego konto indywidualne zawiera pozycje wykazane w tabeli, na koniec 2004r. ma wobec wspólnoty mieszkaniowej nadpłatę w wysokości 256,29 zł.

wzór reklamacji kosztów ogrzewania